Het meisje en de soldaat

Posted by Villa Kakelbont @ 9:41 am, Thursday, April 11, 2013

In de maandelijkse rubriek In de vitrine tipt een boekhandelaar een opmerkelijk boek uit de nieuwe oogst. Deze maand is Iris van Germeersch van I*boeks in Ledeberg aan het woord.

*

het meisje en de soldaatTussen het nieuwe voorjaarsaanbod valt dit boek op. Niet alleen vanwege de bijzondere, donkere, fotografische illustraties, de ingetogen vormgeving of het niet-alledaagse  thema.  Het valt ook op door de schrijfstijl. Op een zorgvuldige en sobere wijze wordt verteld over de hoop en de angst van een oorlog, ongeacht de exacte locatie of periode. Zonder de dingen afgelijnd bij naam te noemen en het dramatisch gehalte op te fokken, druppelt de emotionaliteit van het verhaal langzaam bij de lezer binnen. De vriendschap tussen een blind kind en een Afrikaanse soldaat die ver van huis zijn strijd vecht. Haar onbevangenheid brengt hem weer op adem en zijn aanwezigheid biedt haar troost voor het gemis van een papa die aan het front zit. Geen eenvoudig thema maar dankzij de rustige stijl, de zekere afstandelijkheid waarmee wordt verteld maar niet wordt geoordeeld, is dit boek mooi om te lezen en zal het een brede groep jonge lezers kunnen aanspreken.  Het biedt ook stof tot bredere gesprekken over oorlog en dood, vooroordelen, eenzaamheid. Tussen de vele  hyperkinetische avonturen en uitgesponnen drama’s is dit boek een fijne afwisseling.

Het meisje en de soldaat / Aline Sax en Ann de Bode (ill.) (De Eenhoorn, 2013) ISBN 9789058388421

Findus gaat verhuizen

Posted by Villa Kakelbont @ 10:48 am, Thursday, February 14, 2013

In de maandelijkse rubriek In de vitrine tipt een boekhandelaar een opmerkelijk boek. Deze maand de keuze van Els Meulemans van Boekhandel Duimelot in Leuven.

*
Het Jaar van het Voorlezen vraagt om fijne voorleesverhalen. En daar hoort dit nieuwe avontuur van dit bekende duo zeker bij. In september verscheen voor het eerst in 10 jaar een nieuwe Pettson en Findustitel. In Findus gaat verhuizen heeft het ondeugende poezenbeest nood aan wat onafhankelijkheid. Hij wil zelf bepalen hoelang en wanneer hij op zijn nieuwe bed mag springen. Opa Pettson wil ‘s ochtends graag uitslapen en dus zit er niks anders op: Findus krijgt een eigen huisje. Alles wordt in orde gemaakt, het huis krijgt een bed, een toilet en zelfs een alarmsysteem. Tot Findus een vos rond het huis hoort sluipen. Plots woont hij wel héél erg snel weer bij zijn vriend Pettson…

Er mag dan een decennium tussen de twee laatste Findus-titels zitten, alle elementen van deze reeks overheerlijke prentenboeken zijn nog steeds aanwezig. De oergezellige tekeningen vol warmte en vriendschap zijn een feest voor het oog. De pagina’s tjokvol wriemelende details – de kippen en de ‘mukkels’ schitteren zoals gewoonlijk weer in hun figurantenrol – houden elk kind en volwassene urenlang zoet. Een opa en een kat om te koesteren…

Naar de maan

Posted by Villa Kakelbont @ 10:32 am, Thursday, January 17, 2013

In de maandelijkse rubriek In de vitrine tipt een boekhandelaar een opmerkelijk boek. Deze maand de keuze van Sofie Van der Ven van ‘t Stad Leest in Antwerpen.

*

naardemaanNaar de maan verscheen in 2008 in het Engels onder de titel Cosmic. In 2009 kwam de Nederlandstalige versie uit en nu, zo’n 3 jaar later is het nog steeds geen alle-records-brekende bestseller. Wat echt héél raar is. Om niet te zeggen onbegrijpelijk.  Want misschien is dit wel het leukste jeugdboek dat de afgelopen jaren verschenen is! Sinds de Diamant-broertjes reeks van Anthony Horowitz was het me niet meer overkomen dat m’n moeder onderaan de trap riep waarom ik zo zat te lachen ’s avonds laat op m’n kamertje. Ondertussen is het weliswaar m’n echtgenoot geworden die de vraag stelt, maar met dit boek heb ik echt nog eens in  m’n bed zitten gieren van het lachen. Een absolute aanrader dus voor jongens en meisjes van 11 tot 111 jaar met een goed gevoel voor kurkdroge, Britse humor!
Het verhaal … Liam is een jongen van 12  maar door zijn enorme lengte en vroegtijdige baardgroei wordt hij wel voor voor een volwassene aanzien. Dat is een enorm voordeel wanneer je een gevaarlijke kermisattractie in wil of een proefritje met een wagen uit de Porsche –showroom wil maken. Maar, het wordt pas helemaal spannend wanneer Liam en zijn klasgenootje Florida zich gaan voordoen als vader en dochter om te kunnen deelnemen aan een wedstrijd, georganiseerd door het spiksplinternieuwe en hypermoderne pretpark ‘Lunapark’ in China. De winnaars maken kans om ‘De allergrootste Attractie in de Wereldgeschiedenis: De Raket’ te mogen uittesten. Uiteindelijk blijkt “De Raket” een échte raket te zijn, maar wanneer de winnaars dat beseffen zitten ze al in een baan om de aarde. En de winnaars dat zijn 4 verschillende kinderen uit de hele wereld. En Liam… Die mee is als ‘verantwoordelijke ouder’.
Enkele citaten om alvast van te watertanden:

“Ik heb mijn grote Vikingschip van Playmobil weer in de doos gedaan op de dag waarop ik ontdekte dat ik haar op m’n kin kreeg. Ik dacht dat iemand met een baard, ook al was het maar een pluizige, waarschijnlijk te oud voor Playmobil was. Ik zei net dat Ik die baardgroei ontdekte, maar eerlijk gezegd had ik daar zelf nog nooit iets van gezien. Wij hebben namelijk spaarlampen in de badkamer.”

“Mijn vader en moeder stuurden me naar een toneelclubje, de Kleine Ster. Elke zaterdagochtend. Lisa, die het clubje leidde bekeek me eens goed, trok een bedenkelijk gezicht en zei: ‘het is eigenlijk een toneelclub voor kinderen.’ ‘Hij is twaalf,’ zei mijn vader. ‘Wat? U bedoelt geestelijk?’ ‘Nee. Lichamelijk. En geestelijk ook, geloof ik. Hij is twaalf, geestelijk, lichamelijk, emotioneel, de hele mikmak. Hij is alleen nogal groot. En stoppelig.’ ‘Goh!’ Ze keek alsof ze hem niet geloofde. Ik liet haar mijn paspoort zien. ‘Het is een slim joch,’ zei mijn vader. ‘Hij zit in de klas voor hoogbegaafden.’ ‘Maar hij is niet bepaald een kleine ster, he?’ zei Lisa. ‘Als we nou de GVR deden, was hij helemaal perfect!’

Het ding en ik

Posted by Villa Kakelbont @ 2:07 pm, Monday, December 3, 2012

In de maandelijkse rubriek In de vitrine tipt een boekhandelaar een opmerkelijk boek uit de nieuwe oogst. Deze maand de keuze van Mik Ghys van Fnac Antwerpen.

*

dingWie ooit al een boek van Shaun Tan in handen heeft gehad, weet hoe zijn tekeningen en verhalen kunnen fascineren en intrigeren. Dat geldt zeker ook voor ‘Het ding en ik’, het mysterieuze boek dat hij maakte in 2000 en dat nu pas vertaald werd. Het verhaal is kinderlijk eenvoudig: een jongetje vindt op het strand een ding, iets onbestemds dat niemand kent en niemand wil hebben. De jongen neemt het ding mee naar huis maar kan het daar niet houden. Hij start een zoektocht naar een thuis voor het ding en neemt zo de lezer mee op sleeptouw.
Het is niet alleen het verhaal dat je meesleept, vooral de illustraties laten je verwonderd genieten van de belevenissen van dit jongetje. De vele verrassingen in de gedetailleerde tekeningen zorgen voor zoveel kijkplezier, dat je elke keer dat je het boek leest, nieuwe ontdekkingen doet. De vertaling van Bart Moeyaert maakt het geheel af, hij zorgt voor originele en speelse teksten, zowel voor het verhaal zelf als verstopt in de achtergrond tussen de illustraties.
Dit is een fascinerend en betoverend prentenboek voor alle leeftijden, om jarenlang van te genieten.

Het ding en ik / Shaun Tan (tekst en illustraties) (Querido, 2012) ISBN  9789045114095

Ik voel me zo

Posted by Villa Kakelbont @ 2:20 pm, Thursday, October 18, 2012

In de maandelijkse rubriek In de vitrine tipt een boekhandelaar een opmerkelijk boek uit de nieuwe oogst. Deze maand is Iris van Germeersch van I*boeks in Ledeberg aan het woord.

*

ik-voel-me-zoVoor volwassenen bestaan tal van zelfhulpboeken en laagdrempelige cursussen over emoties en hoe  daar mee om te gaan. Praten over emoties is voor volwassen al niet evident, laat staan voor kinderen. Dit eenvoudig opgesteld boek kan meteen bij kinderen ingezet worden om gevoelens te verwoorden. De stukjes tekst zijn kort, openhartig en direct zonder te oordelen of terecht te wijzen. De gestelde vragen zijn enerzijds breed opgezet en anderzijds ook concreet waardoor het een heel realistisch geheel is geworden en een handvat om met kinderen vrij te praten en het onderwerp dieper uit te werken. Door de handige inhoudsopgave kan je gemakkelijk kiezen waarover je eerst wil lezen of praten.
Het is trouwens net zo goed bruikbaar als kind om op je eentje te lezen en je eigen gevoelens in kaart te brengen.
Het gebruik van de creatieve illustraties van Jan Jutte geven het boek een speelse toets en maakt het nog gemakkelijker om in het te lezen en ermee aan de slag te gaan. Een absolute aanrader.

Ik voel me zo / Frans Lasès en Jan Jutte (ill.) (De Eenhoorn, 2012) ISBN 9789058387943

script filename C:\\inetpub\\vhosts\\villakakelbont.be\\httpdocs\\blog\\Index.php
doc root /
can't detect root path
[56980935]