In de rubriek Het Mini-Interview antwoorden auteurs en illustratoren op één enkele vraag.

Tjibbe Veldkamp pleitte onlangs in het tijdschrift Lezen voor meer prentenboeken voor jongens. We legden hem het Amerikaanse artikel Where are all the nice, normal dads in children’s books? voor en vroegen hem hoe het zit met vaders in prentenboeken.

*

Damon Syson vraagt zich af in een artikel op Times Online af waar alle aardige, gewone vaders in kinderboeken zijn.

Syson merkte bij het voorlezen aan zijn dochtertje dat in prentenboeken weinig vaders voorkomen. En de schaarse vaders die hij wel aantrof waren lui, dik en onbetrouwbaar, kortom, beroerde rolmodellen. Dat moet anders, vindt Syson.

En dat niet alleen! Ook moderne heksen zijn immers ongelukkig  met de manier waarop zij in prentenboeken worden voorgesteld. Altijd die puntmutsen! Zo onelegant. En wat dacht u van kikkers? Alsof kikkers altijd maar bezig zijn prinsessen te kussen of te trouwen. En kikkers anno 2009 zwemmen heus niet alleen in hofvijvers. Het wordt tijd dat we daar in prentenboeken eerlijk over zijn.

In ernst: ik zie het probleem niet. Het is waar dat in prentenboeken weinig vaders voorkomen. Maar nou en? Er zijn prachtige boeken zonder vaders - of met vervelende vaders. Ik zal ze niet voor u opnoemen, maar maakt u uw eigen lijstje. Het is niet de taak van prentenboekenmakers om ons een politiek correcte wereld voor te spiegelen. Het is hun taak om mooie boeken te maken. Of in die boeken aardige, gewone, stofzuigende vaders voorkomen, zoals Syson wil, vind ik irrelevant.

Heel andere vragen zijn of vaders zich met de opvoeding van hun kinderen zouden moeten bemoeien, in het bijzonder ook met hun leesopvoeding en of ze wat vaker dan nu boeken zouden moeten uitzoeken en voorlezen. Daar ben ik voor. Ik steun alle initiatieven om deze politieke wensen gerealiseerd te krijgen. Maar laten we van prentenboeken geen politieke pamfletten maken. Is ook helemaal niet nodig. Voorbeeldige vaders kunnen we zo ook wel worden – daar hoeven we onszelf heus niet voor terug te zien in de boeken die we voorlezen. Toch, mannen?

Tjibbe Veldkamp