Dag mensen,

Gezien op het journaal? In China vond men onlangs de resten van een, op zijn zachts gezegd, gigantische vogeldino.  Deze nieuwe vleeseter kreeg de naam ‘Gigantoraptor Erlianensis’ mee. Hij woog tot 1.400 kilogram en was waarschijnlijk zo’n vijf meter groot. Daarmee zal hij niet veel kleiner geweest zijn dan de beruchte Tyrannosaurus Rex. Het dier had twee lange poten. Hij was wel gevleugeld, maar kon niet vliegen. Hij was 35 keer groter dan alle andere gevleugelde dieren destijds. De gevleugelde dino was uitgerust van een gigantische tandloze bek (gelukkig!) en zijn lichaam was bedekt met plukjes pluimen. De Gigantoraptor werd gevonden in Erenhot, Binnen-Mongolië, een regio waar wel eerder fossielen werden gevonden. Hij zou China ongeveer 85 miljoen jaar geleden geteisterd hebben, tijdens de late Krijttijd. Het gevonden specimen zal zo’n 11 jaar oud geweest zijn.

U zal wel denken: vanwaar deze interesse? ‘D(ino)-day’ is toch al voorbij? Mjah, maar ik werk heden ten dage aan een dinoboek. Jawel, Do gaat Spielberg achterna. Het is in opdracht van het Koningklijk Belgisch Natuurwetenschappelijk Museum dat ik een verhaal op kindermaat moet schrijven dat zal gepubliceerd worden in het kader van de heropening van het museum. Die is voorzien in oktober. Dit prachtige museum herbergt een verzameling complete dinosauriërs (Iguanodons o.a.) die in 1878 werd gevonden in de mijnen van Bernissart. Yeps, België dus. De verzameling te Brussel behoort tot de grootste ter wereld. En ik mag daar dus een spannend verhaal rond schrijven dat zich afspeelt in en rond het prachtige museum. Natuurlijk krijgt die reusachtige vogeldino ook een plaatsje in dat verhaal. De vondst zou er namelijk voor zorgen dat alle reeds bestaande theoriën rond dino’s nog eens ernstig onder de loep moeten worden genomen. Ach, zo blijft er werk in deze twijfelachtige wereld. Of hoe een beest dat tachtig miljoen jaar geleden er het bekje bij neerlegde, nog steeds voor opschudding kan zorgen…

E! Inderdaad, vandaag is het E-dag en ga ik het meest geweldige feuilleton van de lage landen (en ver daarbuiten) loven. Het EEEEiland! Want, dames en heren, oudjes en kinderen, wat is dat toch een beklijvende, machtige serie! Ik heb de dvd-box (uiteraard) en heb alle afleveringen al een zestal keer gezien. Het kan ook meer zijn. Ondergetekende is er dus zwaaaaar aan verslaafd. Ik geef toe. Zo verslaafd dat ik, samen met Lies die ik dus onbeschaamd mee de verslaving insleep, vorig jaar naar een ‘Het Eilandmarathon’ in het CC van Beveren ben getrokken. Wat resulteerde in van ‘s morgens half 10 tot ‘s avonds half 9 Eilandkijken! Eerst een ontbijtje, na vier afleveringen een warme maaltijd, koffie in de namiddag en ‘s avonds een diner incluis. Ik moet toegeven dat ik na de negende aflevering een beetje begon in te zakken, maar de twee laatste afleveringen die samen eigenlijk het slot vormen, maakte mij weer springlevend! Dat slot is het mooiste kippenvelmoment wat tv- en film- en muziek- en boekenland mij tot vandaag bezorgd heeft. Naar Bryan Adams en zijn ‘The best days of our lives’ luister ik nu heel anders dan vroeger! Een halfblote man op een paal in het water was nog nooit zo ontroerend… Afijn, het was een uitzonderlijke belevenis om een hele zondag in het fijne gezelschap te verkeren van Alain (die lach!) Vandam, Frankie (die krullen!) Loosveld, Guido (die neerhangende mondhoeken!) Pallemans, Michel (die baard!) Drets en Sammy (euh… die baard!) Tanghe. Stuk voor stuk grappige, maar tegelijk dramatische personages. Elk op hun manier. En Liesje niet te vergeten en Frederik en Linda! Ach, terwijl ik hier zit te tikken zou ik zo weer de dvd uit zijn doos willen rukken en in de speler rammen, maar ik heb enkele maanden geleden de box uitgeleend aan vrienden. Stom, want ik heb met ernstige afkickverschijnselen af te rekenen! Gelukkig is er nog een andere serie die op de bijna-gedeelde eerste plaats staat in mijn lijstje. Daar vertel ik volgende keer meer over want die begint met de letter F. Rararaaaaa… Nee, het is niet Familie! ;o)

Groeten,

D(in)o!