In de rubriek Het Mini-Interview antwoorden auteurs en illustratoren op één enkele vraag.
Geïnspireerd door de nakende feestdagen, vroegen we illustrator Tom Schamp of hij wel eens boeken cadeau geeft. En heeft hij nog goede tips?

*

Je kan wel stellen dat ik aan levende promotie voor het prentenboek doe. Met prentenboeken kan je mensen nog echt verrassen. Vooral volwassenen komen er weinig mee in contact, dus vind ik het fijn om hen te laten kennismaken met illustratoren.
Romans geef ik minder vaak cadeau. Niet alleen heb ik daar zelf minder voeling mee, maar ik vind het ook moeilijker om in te schatten wat bij iemand past. Iedereen heeft doorheen de jaren een smaak ontwikkeld als het om romans gaat, en die is toch wel erg moeilijk te voorspellen. Nee, doe mij dan maar een prentenboek.

Ik vind het geen probleem om boeken van mezelf cadeau te doen. Meer nog, sommige kinderen uit onze vriendenkring verwachten dat haast van mij. Maar wanneer ik boeken met eigen illustraties geef, probeer ik toch steeds een titel te kiezen die echt bij het kind past. À la tête du client dus. De Otto-reeks (Otto rijdt heen en weer, Otto in de stad) doet het erg goed, zelfs bij meisjes. En ik merk ook dat kinderen er echt blij mee zijn. Vaak krijg ik nadien mailtjes waarin kinderen of hun ouders me vertellen wat ze leuk vonden aan het boek. Mijn oudste zoon van zeven - zelf nochtans een echt leesbeest - vindt het echter niet (meer) zo’n geslaagd idee om een boek met werk van zijn vader mee te nemen naar een verjaardagsfeestje: illustraties uit eigen nest zijn voor hem net niet ‘geschenk’ genoeg.

Ook van Richard Scarry deel ik wel eens iets uit, omdat zijn boeken toch de inspiratie waren voor de Otto-boeken. Helaas zijn de uitgaven van vandaag niet meer zo mooi als de oorspronkelijke.
Dat geldt niet voor de boeken van Miroslav Sasek (o.a. Londen, New York, Parijs). Uitgeverij Casterman geeft die erg verzorgd uit, in zowel Nederlands als Frans. Daar heb ik al veel mensen blij mee gemaakt. Zijn werk dateert al van de jaren ’60 maar is nog steeds even mooi. Tijdloos en toegankelijk: een perfect geschenk dus.

Ik koop graag boekengeschenken op reis. Buitenlandse beurzen zijn een goede bron van inspiratie. Aangezien ik heel wat tweetalige kinderen ken, kan ik op de Franse boekenbeurzen echt mijn slag slaan. De boeken van de Japanse illustrator Taro Gomi zijn prachtig. Bijvoorbeeld A bord du merveilleux navir: heel Japans, erg uitgepuurd, met grote prenten en een sober kleurgebruik.
Ook van Marc Boutavant ben ik grote fan. Moek gaat op wereldreis met de fiets werd door Lannoo in het Nederlands uitgegeven. De laatste boeken van Pieter Gaudesaboos, Mannetje Koek schrijft een boek en Het boek van Mannetje Koek zijn eveneens voltreffers. Wat ik met Nieuwjaar zeker cadeau doe is Choses qui font peur van Bruno Gibert en Pierre Mornet. De tekst is al even sterk als de schilderachtige illustraties. Dit boek ligt klaar voor een tweetalige vriend.