Dat is het leuke aan deze blog. Er zijn geen wetten. Ik schrijf wat ik wil, hoe ik wil en waarover ik wil. Ik hoef geen mening te hebben over alles en nog wat. Ik hoef niet diepzinnig te schijven, geen verkoopbrief te maken, geen scenario. In deze blog ben ik geen copywriter, geen jeugdauteur, geen columniste. Ik wil alleen maar schrijfplezier voelen. En dat is bevrijdend.
Oké, oké, ik blog niet zo dikwijls. Maar dat heeft te maken met dat schrijfplezier. Zonder druk is mijn schrijfplezier groter.
Zo, nu ga ik een uurtje lopen. Bor mag mee. Hij heeft mijn hoed al op.