Een drukke week, veel geregel, en mijn blogtijd in Villa Kakelbont zit er al weer op! Ik heb geveegd, Hedwige, en ook de kamers even gelucht ;)

De winterprik is voorbij. Ik heb er eigenlijk wel van genoten, van die vrieskou. Natuurlijk waren er wat minpuntjes. Uitglijden terwijl mijn knieën al een bron van angst en ergernis zijn, bijvoorbeeld. Maar dat kon de pret niet drukken.

Voor onze jongste had ik prachtige, stoere handschoenen gekocht. Héél slim! Handschoenen voor een tweejarige. Maar ze waren zo mooi…. In de huiselijke ochtendspits twee keer vijf vingertjes in die ondingen krijgen is NIET eenvoudig. Wie mijn ongeduld een beetje kent, zit me nu al uit te lachen. Maar na een kwartier van foeteren en zuchten waren we zover. Gepakt en gezakt gingen we de deur uit, op weg naar de school van de groten, en naar de onthaalmoeder van ukkepuk. Op de hoek kwamen we een vriendelijke dame tegen (jaja, ook in Aalst hebben we die) die belangstellend zei: ‘Wat een lief broertje hebben jullie.’ Waarna de oudsten synchroon (écht waar!) elk een handschoen van zijn handjes rukten en trots zeiden: ‘En kijk eens wat een mooie handjes!’

Een dag later waren we een handschoen kwijt.

Moseo heeft nu dus heel gewone, saaie, superhandige wanten, die dan ook nog vasthangen aan zijn jas.

Winter dus. ‘t Kan deugd doen.

De aanmeldingen voor de Woeste Willem Nieuwjaarsreceptie lopen binnen. Ik hoop dat het volgende zaterdag (24 januari) gezellig druk zal worden. Van 17 tot 20 uur (en als het héél gezellig is, nog wat langer) zijn jullie welkom!

Aanmelden kan op info@woestewillem.be

Ik lees verdacht weinig, deze dagen. Mijn hoofd zit overvol. Toch heb ik ontzettend genoten van het doorbladeren van ‘Wie knipt de tenen van de reus?’, een boek vol gedichten, samengesteld door Jan Smeekens. Goed werk, Jan! Fijne selectie! En de illustraties van Ingrid Godon, Kristien Aertssen en Sylvia Weve mogen er ook zijn.

Om mijn ogen wat rust te gunnen, pak ik af en toe ook naar een luisterboek. Mijn laatste voltreffer is ‘de mestkever’, een productie van het Geluidshuis. De stemmen van Warre Borgmans, Stany Crets, Gène Bervoets enzovoort wérken! Ze werken zelfs goed. Af en toe lopen de tranen over mijn wangen van het lachen. Heerlijk voor jong en oud!

Ik duik nu weer in mijn administratie, mijn opkuis en deadlines. Een boekenwinkel is fantastisch, maar de werklast valt niet te onderschatten.

Hopelijk ontmoet ik in Woeste Willem nog heel wat boekenfans.
Van harte welkom!

Groetjes,

Joke