Was gisteren in de kringloopwinkel.

Tussen de boeken ontdekte ik een van mijn lievelingsboeken als kind. ‘Michael Strogoff, de koerier van de tsaar’ van Jules Verne. Ik herinner me dat ik wegdroomde bij de paginagrote striptekeningen tussen de vele pagina’s tekst. Nu ik het boek terug zie, vind ik de tekeningen echt wel mooi.  Ze doen een beetje denken aan het werk van Hugo Pratt, een van mijn favoriete stripauteurs.
Tussen de stapel wenskaarten zat iets wat mijn aandacht trok. Een groene, ongewone structuur. Opengevouwen bleek het een stafkaart van begin 1900. Op de kaart staan een vulkaan (Krakatau) en enkele onbewoonde eilanden. Onderzoek op Google leert dat ze gelegen zijn in Indonesië, tussen Java en Sumatra. Het blijkt dat hier in 1883 de grootste vulkaanuitbarsting ooit plaatsvond. De vulkaan veroorzaakte een vloedgolf  met tienduizenden doden. Tussen de slachtoffers ook de afstammelingen van de regent van Lebak, het bekend hoofdpersonage uit “Max Havelaar”.
Op de terugweg naar de kassa botste ik op een krat met wijnglazen. Het waren niet zozeer de wijnglazen, maar het kistje dat mijn aandacht trok. Ik heb de wijnglazen voorzichtig in een ander doosje gezet. Kostprijs amper een halve euro. Ik vroeg de vrouw aan de kassa of er nog zo’n kratjes waren. Ze haalde haar schouders op. Na wat aandringen beloofde ze er naar uit te kijken. Ik gaf haar mijn telefoonnummer.

Ben ik nu de trotse eigenaar van een ‘Briek’? Ik vermoed het. Toch maar eens aan Pieter Gaudesaboos vragen. Wie Briek is? Eigenlijk is dat nog een deels onopgelost geheim. Pieter schreef erover in zijn blog enkele maanden geleden. Op vriendenvanbriek.blogspot.com vind je meer informatie.